Sunday, 12 August 2012

Don't You Remember


When will I see you again
You left with no goodbye
Not a single a word was said
No final kiss to seal any sins
I had no idea in the state we were in

I know I have a fickle heart

And a bitterness and a wandering eye and a heaviness in my head

But don't you remember

Don't you remember
The reason you left me before
Baby, please remember me once more

When was the last time
You thought of me
Oh have you completely erased me from your memory
I often think about where I went wrong
The more I do the less I know

I know I have a fickle heart

And a bitterness and a wandering eye and a heaviness in my head

But don't you remember

Don't you remember?
The reason you left me before
Baby, please remember me once more

Gave you the space so you could breathe,

I kept my distance so you would be free,
And hope that you find the missing piece,
To bring you back to me,

Why don't you remember?

Don't your remember?
The reason you left me before
Baby, please remember me once more

When will I see you again?

Wednesday, 13 June 2012

منتظر بودن کاریه که بعضی وقتا پسرا برا دخترا میکنن، مثل من برای تو


كاش اینجا بودی و من
نصفه و نیمه نبودم
نفست می پیچید تو گوشم
این قلب صدات نمی زد این قدر
برف و بارون نمی تونن
منو از تو دور كنن
صد سال تو یه راه موندن
یه لحظه س وقتی باتو ام

دنیا رو بهم بدن میگم نمی خوام
اگه یه وقت تو نباشی توش
مواظبشم اینكه بین منو و توئه
نمی ذارم یه خراشی روش بیفته
دیدی آدما از همدیگه چقد زود خسته میشن
می خوام نشم نه می خوام نعشه شم
می خوام همیشه بمونه
هروئین منی تو
داری الان یكو یه وقت نری دو
ندی بهم اون حس غریبو
چون بر می گردی
ولی میگم كه دیره
میرم و میرم
دیگه بر نمی گردم

برف و بارون نمی تونن
منو از تو دور كنن
صد سال تو یه راه موندن
یه لحظه س وقتی با توام

دنیا ما رو آورد اینجا
ندید مثه ما رو هیچ جا
نمی كنیم كارو بی جا
ولی الان كه سیجل COC زده یكم
بهت میگم اینو منتظرتم
شده رعد و برقم بزنه بم
یا كه جزر و مد فن بزنه بم
می مونم برات نازنین
عوضت نمی كنم با زمین
ما واسه همیم
واسه همین
جاهای بد خیلی رفتم
كارای بد خیلی كردم
حالا یه درد ته قلبم
معتاد همیم نگو اومده وقت تركم

برف و بارون نمی تونن
منو از تو دور كنن
صد سال تو یه راه موندن
یه لحظه س وقتی باتوام

با اینکه الان پیشمی تو عالیه
اسمم با ماتیک رو آینه س که داره ..
بازم کمه نه بازم کمه نه
می خوام نره نه
هروئین منی تو
داری الان یكو یه وقت نری دو
ندی بهم اون حس غریبو
چون بر می گردی
ولی میگم كه دیره
میرم و میرم
دیگه بر نمی گردم

برف و بارون نمی تونن
منو از تو دور كنن
صد سال تو یه راه موندن
یه لحظه س وقتی باتوام...

 ---------------

 زیبایی این موزیک و ترانه وصف نا شدنیست...
هر موقع که بهت فکر میکنم، این موسیقی رو گوش میدم و آروم میشم.همیشه کنارم بمون.


مرسی از زد بازی

Sunday, 3 June 2012

سیگار صورتی




اینجا باز دم صبحیم و سیگار صورتی
داغونم و تویی که تنها دوست منی
تو مهمونیا بعد شیطونیا آآآ تو بودی بام تو بودی بام 
---
نه خوبیم نه بدیم // همدیگرو و بلدیم
دنیا داره میرونه رو صندلی عقبیم // اینجا مثه سینکیما تیکه و پاره دنبال آتیش میدُویم
دل طلب کارو راضیش میکنیم // ولی بازم تویی چون جات میاد عشقه دیگه
بازم عشقت زندگیمه // له شدیم مثه میوه // باید بریم بریم دیگه
این همه چیز بین ماست // تو سرم عینه تاس // میچرخه و میچرخه تو بودیو یه لباس
بودی تو تو بغلم ، گردنت بود رو لبم // آفتاب طلوع اصن // نمیکرد اون روز فقط
من و تو با نور شمع // کاری کرد آروم بشم // صدات و بارون شب // با تو خوبه داغونِشم
---
اینجا باز دم صبحیم و سیگار صورتی
داغونم و تویی که تنها دوست منی
تو مهمونیا بعد شیطونیا آآآ تو بودی بام تو بودی بام
---
اینجا باز دم صبحیم و سیگار صورتی
داغونم و تویی که تنها دوست منی
تو مهمونیا بعد شیطونیا آآآ تو بودی بام تو بودی بام
---
صبح زود ، صبخیر به زور و خمیازه // برگا ریختن و بی ریخت شدن تو فصلی تازه
موندیم منو تو یه بطری آب که خوردی آروم // چش ریز پلکا خیس جلوم چه مُردی آسون
میاد سفید بهت ، تو اردیبهشت // پریدیم سمت ماه با دست باز و خوردیم بهش
من Pete ، تو Kate Moss اِ منی // ساخته واسه همیم
معروفیم ، پس اُرد میدیم برامون بشکافِ زمین 
---
اینجا باز دم صبحیم و سیگار صورتی
داغونم و تویی که تنها دوست منی
تو مهمونیا بعد شیطونیا آآآ تو بودی بام تو بودی بام 
---
من روزای خوب یادم میاد // بودیم دو تا آدمیزاد
حال کردیم با هم زیاد // هرجام باشم با من میاد
یاد و خاطرش ، باز دوباره تش // رابطه خوندس با تو فاتحه اش
پس بیا دو تایی خاکش کنیم // پاک کن بیار اصن پاکش کنیم
چرا ساکت شدی؟ یه چیزی بگو // قبل اینکه همه چیز و بخوای بریزی دور
پ برو دنبال کارت // منم دنبال کارم // تو رو میخوام چی کار وقتی دنیا رو دارم
وقتی صبح پا میشم و شبا خوشحال و شادم // همه چی خوب نیست یه غمی
تو هم نیست بگی // میرم وقت تو بازی // نمی رسیم به همه مثله دوتا خط موازی
---
واتس آپ من و تو // تا ساعت ۵ صبح // تکست تکست برا تو چک چک
اما خوب منم پسرم // اینو بفهم که خرم // راحت گول می خورم وقتی دوری ازم
شاید نباید اون شب میاوردم اونو خونه // بعد کنسرت داغون صبحش دیدم که روبه رومه
خودمو فُحش دادم // چون الان وجدانم // کثیف تر از اون سیگاری که کشید صبح با من
---
اینجا باز دم صبحیم و سیگار صورتی
داغونم و تویی که تنها دوست منی
تو مهمونیا بعد شیطونیا آآآ تو بودی بام تو بودی بام
---
اینجا باز دم صبحیم و سیگار صورتی
داغونم و تویی که تنها دوست منی
تو مهمونیا بعد شیطونیا آآآ تو بودی بام تو بودی بام 
نمیخوام برم زوده // این داستانمونه // با تو داغونم خوبه
بَ بَ بَ رَ رَ آخرین بارمون بوده // چون راهمون دوره // بذار رازمون روشه 
اینجا باز دم صبحیم و سیگار صورتی
داغونم و تویی که تنها دوست منی
تو مهمونیا بعد شیطونیا آآآ تو بودی بام تو بودی بام 
---
سیگار صورتی …
صبح زود ، صبخیر به زور و خمیازه
     

Tuesday, 29 May 2012

غربت




هیچ تنها و غریبی طاقت غربت چشماتو نداره
هر چی دریا رو زمینه قدر چشمات نمیتونه ، ابر بارونی بیاره
وقتی دلگیری و تنها غربت تمام دنیا
از دریچه ی قشنگ چشم روشنت میباره
نمیتونم غریبه باشم توی آیینه ی چشمات
تو بذار که من بسوزم ، مث شمعی توی شبهات
توی این غروب دلگیر جدایی توی غربتی که هم رنگ چشاته
همیشه غبار اندوه ، روی گلبرگ لباته
حرفی داری روی لبهات اگه آه سینه سوزه
اگه حرفی از غریبی اگه گرمای تموزه
تو بگو به این شکسته غصه های بی کسی تو
اضطراب و نگرانی ، حرفای دلواپسی تو ، حرفای دلواپسی تو
نمیتونم غریبه باشم توی آیینه ی چشمات
تو بذار که من بسوزم مث شمعی توی شبهات
نمیتونم… نمیتونم… نمیتونم…

-----
خیلی این ترانه رو دوست دارم...خیلی.

Tuesday, 8 May 2012

The Real Tuesday Weld




From the Brooklyn Bridge to St. Petersburg,
In every boardroom or boudoir across the world,
From the Fall of Rome to the Renaissance
Through Reformation, Cold War, Vietnam

I’m the movement in the corner of your eye,
The shadow in the dead of the night,
I’m the figure on the edge of your dreams,
I’m waiting for you to notice me…



You know, my dear,
I’ll never turn away
Forget your voice,
Avoid your gaze,
I’ll be there, behind your shoulder
I love you more as you grow older
'Til a sunny day or a starlit night
We come together, babe, you and I
And you’ll look,
Into my face,
And lose yourself in my embrace



Nobody loves you like I do,
Nobody.
I love you
I love you
I love you… to death
(To death)

Sunday, 22 April 2012

توله سگ ها




همینطوری نشستم.با فتو شاپ دستو پنجه نرم میکردم و با ایلوستریتور میگفتم ببین،هر چی باشی،اونجای فتو شاپم نیستی،تو همون آن فتو شاپم با کار سیو نکرده کرش میکنه و منو یاد اون چیزایی که ندارم میندازه.
هنوز نگذشته صدای ایندیزاین در میاد میگه هوی بچه سه نقطه،یادت رفته اون شب با اون حالت که چشماتم حوصلتو نداشت و میخواست دیگه تو رو نبینه،با اون وضعت چطوری واست اون کاتالوگ رو چارچوب زدم و کارتو راه انداختم که فردا اون یارو کچله،نیاد بهت غر بزنه بگه دیر که میای،گشاد هم که شدی.کارت کو؟
من هنوز هیچی نگفته دیریم ویور یه سیخونک بهم میزنه میگه هوووووووش،منو که یادته؟پول نداشتی سیگار حتی بخری واست جوری سایت اون خیکی رو طراحی کردم که بتونی پول سیگار داشته باشی؟
من موندم و چند تا توله سگ ادوبی،من موندم و یه نخ سیگار که کشیدنش اینجا غدقنه،من موندم و یه چایی ترش و یه لیوان که به عنوان جا سیگاریم ازش استفاده میکنم و صدای اون چیزایی که نمیدونم چیه.
هیچی ولش کن.سیگارمو روشن میکنم و با این توله سگای ادوبی دستو پنجمو نرم تر میکنم.
نمیدونم چرا این روزا همه باهام دعوا دارن.حتی همین توله سگا...

امروز صبح





امروز صبح، باز هم همه چیز مثل همیشه س ...
باز مثل هر روز خورشید بالا می آد. مغازه ها باز میشن و ماشین حمل پول با آدمای افسرده داخلش برای بانک ها پول می بره...
باز مثل هر روز بچه هایی که مامانشون به زور صبحونه رو به خوردشون دادن، می رن مدرسه و دنیاشون مشق شب و تجدید نشدن می شه...
ادارت پر از آدمای معمولی می شه با کلی غصه و شادی ...
بازم توی شهر، وانت ها با بلندگوی سفید و نارنجی مردم رو به خرید سبزی تازه دعوت می کنن و حیاط و کوچه پر می شه از حرفای خاله زنکی .... باز مثل هر روز تلفن ها زنگ می خوره... بعضی از تلفن ها هم دل صاحبشون می گنده از زنگ نخوردن...
روزنامه ها چاپ می شن و پلیس ها ماشین های متخلف رو می خوابونن...
باز مثل هر روز خیلیا می میرن و خیلیا حس می کنن دیگه عمرشون به سر رسیده از فراغ... خیلیا هم شیرینی بدست منتظر به دنیا اومدن یه بچه دارن به ساعتشون نگاه می کنن...
باز مثل هر روز همه چیز مثل هر روزه ...
اما تو این لحظات اجباری روزگار... تو همین امروز، موقعی که همه منتظرن یه اتفاقی بی افته و یه چیزی بشه که از این بهتر بشه،
اتفاقی هست که می شه بهش دل خوش کرد... می شه ازش جون گرفت... می شه نشست و ساعت ها نگاهش کرد و سیر نشد...
می شه ازش دوباره جوونه زد ...
اتفاقی هست که می شه به خاطرش لبخند زد و شادتر بود...
اونم تولد تو نازنینه...
...
امروز با همه ی مثل هر روز بودنش، خیلی خوبه...
کاش هر روز، تولد تو بود...
کاش